Seuneu Sondang

Seuneu nu ngabebela jeroeun dada, ngahuru wawanēn anjeun. Dangah. Leumpang gagah. Ngabar-ngabar kateuneung. “Pēlor mana nu rēk nyayang na awak kami ?”, harēwos anjeun ngalanglaung. Mapag congo bedil. “Kami moal loba pamēnta. Ukur mēnta ceuli jeung hatē aranjeun. Nu beresih tina arsēnik. Gantina kop tah mērē bakakak awak kami”, ceuk anjeun bari ngagedurkeun seuneu jero dada. Dada anjeun hurung. Tonggong. Leungeun. Suku. Sirah. Saawak-awak hurung. Anjeun geus masrahkeun wadal, bari ceuli jeung hatē nu dipēnta teu kungsi dibikeun.